Γεννήθηκε το 1948 στο χωριό Γιαννάδες της Κέρκυρας και ήλθε στην Αθήνα σε ηλικία 12 ετών. Στα 16 του χρόνια ξεκίνησε να σπουδάζει κλασική κιθάρα στο Ωδείο της Δάφνης με καθηγητή τον αείμνηστο κιθαρίστα Νίκο Χαμηλοθώρη από τον οποίο έμαθε πάρα πολλά, γύρω από την κλασική κιθάρα. Μετά το στρατιωτικό του άρχισε να παραδίδει και αυτός μαθήματα κιθάρας σε διάφορα Ωδεία (Γλυφάδα, Ζωγράφου, Ηλιούπολη κ.ά) καθώς και ιδιαίτερα μαθήματα. Γύρω στα 1978-1979 ενώ έψαχνε να αγοράσει ο ίδιος ένα καλό όργανο, συνάντησε τον γνωστό κατασκευαστή κλασικής κιθάρας Νίκο Ιωάννου ο οποίος εργαζόταν στην Αμερική, αλλά είχε έλθει για λίγο στην Ελλάδα. Η επικοινωνία τους τον ενθουσίασε. Έμεινε μαζί του 2-3 μέρες και από αυτόν πήρε τα πρώτα ερεθίσματα στην κατασκευή της κιθάρας.


Ο Παύλος Γύπας στο παλιό του εργαστήριο, τον Δεκέμβριο του 2006. Φωτογραφία Π. Καγιάφας

Ξεκίνησε λοιπόν την οργανοποιία, αφού φρόντισε να συμπληρώσει τις γνώσεις του στις βασικές τεχνικές επεξεργασίας του ξύλου. Σταδιακά άρχισε να απορροφάται όλο και περισσότερο από την οργανοποιία μέχρι που τελικά εγκατέλειψε την διδασκαλία μετά από 2-3 χρόνια. Μετά από από 5-6 χρόνια αναζητήσεων και σκληρής δουλειάς (με ενθουσιασμό αλλά και αποτυχίες), η αφοσίωση αυτή άρχισε να αποδίδει καρπούς. Όπως λέει, «άρχισε να κατασκευάζει συμπαθητικές κιθάρες«. Βοήθεια δεν είχε από κανένα άλλο κατασκευαστή. Είχε προσεγγίσει τον Γιώργο Παναγή, όμως ο μάστορας λόγω της ήδη προχωρημένης ηλικίας του δεν είχε την διάθεση και το κουράγιο για τέτοια μαθήματα. Πέρα από τους Παναγήδες δεν υπήρχε στη χώρα μας παράδοση στην κατασκευή κλασικής κιθάρας και έτσι η εξέλιξή του βασίστηκε στην όποια ξένη βιβλιογραφία κατάφερε να βρει, το ταλέντο του και φυσικά την πολλή δουλειά.

Κάποια στιγμή άρχισε να εκτιμάται η δουλειά του από την κιθαριστική κοινότητα και τους Έλληνες σολίστ όπως ο Ευάγγελος Ασημακόπουλος (που από την αρχή τον ενθάρρυνε να συνεχίσει την οργανοποιία) και η κιθαρίστρια Έλενα Παπανδρέου. Και βέβαια σημαντική στιγμή στην καριέρα του, υπήρξε η αναγνώριση της δουλειάς του από τον διάσημο κιθαρίστα, συνθέτη και αρχιμουσικό Leo Brouwer.

Ο Π. Γύπας πάντοτε έφτιαχνε καλά όργανα. Όμως τα τελευταία χρόνια έχει επικεντρώσει την προσοχή του στις κιθάρες πολύ υψηλών προδιαγραφών αναζητώντας διαρκώς την τελειότητα και βελτιώνοντας διαρκώς τις τεχνικές του, ώστε τα υλικά που χρησιμοποιεί να αποδώσουν στο μέγιστο δυνατό. Έτσι η παραγωγή του είναι πολύ μικρή, γύρω στα 15 όργανα το χρόνο.


Στην αριστερή κιθάρα το καπάκι είναι από κέδρο, ενώ στη δεξιά από έλατο

Τα όργανά του είναι απέριττα, αλλά υψηλής αισθητικής. Για το καπάκι χρησιμοποιεί ελβετικό έλατο ή κέδρο, για τον πάτο και τα πλαϊνά παλίσσανδρο Μαδαγασκάρης (που ποιοτικά τον τοποθετεί μεταξύ εκείνου των Ινδιών και της Βραζιλίας) και για το μπράτσο κέδρο Ονδούρας. Γενικά χρησιμοποιεί τα παραδοσιακά ξύλα της οργανοποιίας της κιθάρας τα οποία προμηθεύεται από καταξιωμένους προμηθευτές της Ισπανίας και της Γερμανίας, φροντίζει όμως να τα παλαιώνει περαιτέρω για τουλάχιστον 10-15 χρόνια. Για τον Π. Γύπα τα ξύλα και τα υλικά αποτελούν μικρό μέρος της αξίας ενός οργάνου. Ακόμα και με ακριβά υλικά να κατασκευαστεί μια κιθάρα, αυτά αποτελούν συνήθως μικρό μέρος της τιμής της (περίπου το 1/10). Το μεγαλύτερο μέρος οφείλεται στην ποσότητα της απαιτούμενης εργασίας και του χρόνου που απαιτείται για την τελειοποίηση μιας κιθάρας.

Σύμφωνα με τον Παύλο Γύπα τα μυστικά της κατασκευής είναι πάρα πολλά. Ειδικά η κατασκευή της κιθάρας στηρίζεται σε πολλές και λεπτές ισορροπίες (καπάκι, όγκος του αέρα, σωστός συντονισμός καπακιού – αέρα – πάτου, τα καμάρια, τα λούστρα κτλ). Η δε απαιτούμενη γνώση προέρχεται από την μακροχρόνια ενασχόληση του κάθε κατασκευαστή ξεχωριστά και άρα δεν μπορεί να μεταδοθεί εύκολα. Δεν αρκεί λοιπόν να αντιγράψει κανείς τα εξωτερικά χαρακτηριστικά μια κιθάρας του Torres, του Fleta, του Ramirez ή του Hausser για να γίνει αυτόματα καλός κατασκευαστής. Αυτό που κάνει ποιοτικό ένα όργανο, είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από την γεωμετρία του.

Πολλοί τον θεωρούν ως τον σημαντικότερο σύγχρονο Έλληνα κατασκευαστή κιθάρας. Το σίγουρο είναι ότι ο Παύλος Γύπας είναι ένας σημαντικός άνθρωπος χαμηλών τόνων που αποφεύγει την δημοσιότητα. Έτσι, η διεθνής του καταξίωσή έχει πραγματοποιηθεί αποκλειστικά και μόνο, μέσα από την ποιότητα της δουλειάς του. Θα τον βρει κανείς στο εργαστήρι του τις πιο απίθανες ώρες της ημέρας, από τα άγρια χαράματα μέχρι τα βαθιά μεσάνυχτα, σε μια μοναχική πορεία προς την πραγμάτωση της τέλειας κιθάρας. Κάτι που φαίνεται να εκτιμούν και εμπιστεύονται οι απαιτητικοί πελάτες του. Και ίσως ο Leo Brouwer να έχει ήδη επιβεβαιωθεί, σε αυτά που μεταξύ άλλων του έγραφε το 1985 «Νομίζω ότι πραγματοποιείς μια τεράστια συνεισφορά στην κατασκευή κιθάρας σήμερα. Το μέλλον της κατασκευής κιθάρας θα μετρά από εδώ και πέρα με το όνομά σου».

Web: http://www.gypasguitars.com/

email: pavlos@gypasguitars.com

Advertisements