You are currently browsing the category archive for the ‘Φωτογραφίες’ category.

Στο διαδικτυακό περιοδικό TAR που διευθύνει ο Νότης Μαυρουδής δημοσιεύτηκε ένα άρθρο μου σχετικά με τους παλαιούς οργανοποιούς Αδελφούς Παναγή. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη παρουσίαση της ιστορίας των Παναγήδων και περιέχει πρωτότυπα στοιχεία και φωτογραφίες που δεν έχουν ξαναδημοσιευτεί.

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο στο παρακάτω link.

http://tar.gr/content/content.php?id=4719

 

Οι Αφοί Παναγή στο εργαστήριό τους

Οι Αφοί Παναγή στο εργαστήριό τους

Παλαιότερα άρθρα μου σχετικά με τους Αδελφούς Παναγή:

1. Πανηγύρης Παναγής

2. Ο Μανώλης Χιώτης, το τετράχορδο και οι Αφοί Παναγή

 

ΥΓ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω και δημόσια τις οικογένειες των αδελφών Παναγή για την παροχή των πληροφοριών και των φωτογραφιών.

 

 

Ο Δημήτριος Μούρτζινος θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους παλαιούς οργανοποιούς. Γιαυτό αναζητούμε εδώ και καιρό μια φωτογραφία του. Παρόλο ότι έχω συναντήσει ανθρώπους που μου έχουν πει ότι έχουν δει φωτογραφίες του Δ. Μούρτζινου, μέχρι σήμερα καμιά δεν έχει έλθει στη δημοσιότητα. Ας ελπίζουμε ότι αυτό θα γίνει σύντομα. Όμως, αν δεν έχουμε ακόμα φωτογραφία του ίδιου του οργανοποιού, δεν είναι λίγο να δημοσιεύεται μια άγνωστη σε μας φωτογραφία του εργαστηρίου του.

Η πρόθεση του φωτογράφου μάλλον  ήταν να αποτυπώσει την οδό Κολοκτρώνη στα 1905. Έλα όμως που σε πρώτο πλάνο ήταν η πρόσοψη του οργανοποιείου του Μούρτζινου! Έτσι λοιπόν η ιστορική αυτή φωτογραφία της πόλης, αποκτά για μας ένα πολύ ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Από άλλες πηγές της εποχής γνωρίζουμε ότι  γενικά ο Δ. Μούρτζινος είχε το εργαστήριό του σε διάφορα μαγαζιά της οδού Κολοκοτρώνη, αλλά μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το 1905 το εργαστήριο βρισκόταν στον αριθμό 67.

Προσωπικά την φωτογραφία την είδα στο πολύ καλό blog Rebet Cafe. Η πηγή της φωτογραφίας είναι το φωτογραφικό αρχείο του Μουσείου Μπενάκη και ειδικότερα η έκδοση «ΑΘΗΝΑ. ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ. Από τη Νεοελληνική Ιστορική Συλλογή Κωνσταντίνου Τρίπου». Στο site  Hellenic Vitual Archives  υπάρχει ένα μεγάλο μέρος αυτού του φωτογραφικού υλικού. Επίσης μερικές φωτογραφίες αναδημοσιεύονται στην σελίδα Μουσικά Όργανα του Facebook.

Η Οδός Κολοκοτρώνη το 1905. Στα δεξιά διακρίνεται καθαρά η ταμπέλα του εργαστηρίου του Δ. Μούρτζινου

©  Νεοελληνική Ιστορική Συλλογή Κωνσταντίνου Τρίπου – Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη

Σύντομο βιογραφικό του Δ. Μούρτζινου

Ο Δημήτριος Μούρτζινος αναγνωρίζεται ως ένας από τους καλύτερους Έλληνες οργανοποιούς. Καταγόταν από την Αίγινα και σύμφωνα με το Λεξικό Ελληνικής Μουσικής του Τ. Καλογερόπουλου, αρχικά ήταν επιπλοποιός και για μεγάλο διάστημα ο μοναδικός τεχνίτης οργανοποιός. Την τέχνη του οργανοποιού την έμαθε στο εργαστήριο του Ιωάννη Γομπάκη. Εκτός από οργανοποιός ήταν και τραγουδιστής. Για την καταπληκτική δουλειά του στην οργανοποιία, βραβεύτηκε σε διάφορες διεθνείς εκθέσεις όπως του Παρισιού (1889 και 1900), των Αθηνών (1903), της Οστάνδης (1904) και της Λιέγης (1905).

Το εργαστήριό του ήταν στην οδό Κολοκοτρώνη στο κέντρο της Αθήνας. Φαίνεται ότι εκείνη την εποχή η οδός Κολοκοτρώνη ήταν «η πιάτσα» της οργανοποιίας γιατί εκεί υπήρχαν και άλλα εργαστήρια, όπως για παράδειγμα του Ιωάννη Σταθόπουλου. Το εργαστήριο του Δ. Μούρτζινου μετακόμισε το 1911 στην ίδια οδό από τον αριθμό 67, στον αριθμό 57. Σε διαφημίσεις του εργαστηρίου στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» το 1916, τονίζεται ότι είναι «το πρώτον εν τη Ανατολή εργοστάσιον μουσικών οργάνων».

Ο Δημήτριος Μούρτζινος ήταν πολύ καλός κατασκευαστής μαντολίνων, κιθαρών αλλά και βιολιών. Έχει ενδιαφέρον να δούμε τι συνέβη κατά την συμμετοχή του στην έκθεση των Παρισίων του 1900. Ο Δ. Μούρτζινος είχε στείλει μερικά όργανα, μεταξύ αυτών ένα μαντολίνο ιδιαίτερης καλλιτεχνικής αξίας, κατασκευασμένο από σπάνια και ασυνήθιστα υλικά, όπως η ταρταρούγα (όστρακο χελώνας) και διακοσμημένο με ασήμι και όστρακα. Το όργανο ήταν τόσο περίτεχνα κατασκευασμένο που η ελλανόδικος επιτροπή, θεώρησε ότι ήταν αδύνατο να κατασκευάστηκε από Έλληνα οργανοποιό και γι αυτό το λόγο δεν ήθελε να του απονείμει βραβείο. Μετά από τις έντονες διαμαρτυρίες της Ελληνικής πλευράς και τις έγγραφες διαβεβαιώσεις του Δ. Μούρτζινου ότι το όργανο ήταν δικό του και ότι θα μπορούσε μπροστά στην Επιτροπή να κατασκευάσει ένα καινούργιο πανομοιότυπο, η επιτροπή «χάριν λεπτότητος, όπως μη φανώσιν ως εντελώς αμφιβάλλοντες» τελικά του απένειμε το χάλκινο βραβείο. Ενδιαφέρον έχει επίσης ότι το 1901 ο Μούρτζινος καταμήνυσε κάποιο συνάδελφό του, ότι με ανώνυμο επιστολή τον συκοφάντησε στην ελλανόδικο επιτροπή.

Πρόσφατα βρέθηκε στα χέρια μου μια κιθάρα του Γρηγόρη Απαρτιάν με χρονολογία κατασκευής το 1940. Πρόκειται για ένα κιθαρόνι, με σκάφος σε σχήμα «8». Παρά το μικρό της όγκο η κιθάρα έχει πολύ δυνατό ήχο, με το ηχόχρωμά της να θυμίζει τις παληές ηχογραφήσεις των ρεμπέτικων τραγουδιών και των παλαιών μπλούζ. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η κιθάρα βρέθηκε στη Γερμανία και αυτό ίσως εξηγεί την αρκετά καλή κατάσταση στην οποία έχει συντηρηθεί. Επίσης ένα ενδιαφέρον κατασκευαστικό στοιχείο είναι ότι οι χορδές συγκρατούνται στον κάτω καβαλάρη με pins, κάτι όχι πολύ συνηθισμένο την συγκεκριμένη εποχή της κατασκευής του οργάνου.
Οι κύριες διαστάσεις της κιθάρας είναι οι εξής:
Μήκος ελεύθερης χορδής : 61,5cm
Μήκος σκάφους:46cm
Μέγιστο Πάχος σκάφους:  8,5 cm
Πλάτος(Upper bout): 25 cm
Πλάτος (μέση): 19 cm
Πλάτος (Lower Bout): 34cm

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Περισσότερα στοιχεία για τους οργανοποιούς Γρηγόρη και Άρη Απαρτιάν μπορείτε να διαβάσετε σε παλαιότερο άρθρο εδώ.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΓΕΩΡ. Χ. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΟΥ ΑΘΗΝΑΙ 1900

Προχθές το απόγευμα, έλαβα ένα email από ένα αναγνώση του Blog  που με ενημέρωνε ότι είχε στην κατοχή του ένα μπουζούκι του 1900 κατασκευής Γ.Χ. Ευαγγελίδη και με ερωτούσε αν θα με ενδιέφερε να το δώ. Περιττό να σας πω ποιά ήταν η απάντησή μου. Ο τυχερός ιδιοκτήτης του Δημήτρης Β. το έχει στην κατοχή του για περισσότερα από 30 χρόνια. Ο αρχικός ιδιοκτήτης ήταν κάποιος θείος του ο οποίος και του το είχε δωρίσει. Ο σημερινός ιδιοκτήτης δεν παίζει μπουζούκι και έτσι το ιστορικό αυτό όργανο έμεινε για πολλά-πολλά χρόνια σε κάποια αποθήκη. Μόλις πρόσφατα κατάλαβε την αξία του και άρχισε να ψάχνει στοιχεία για τον κατασκευαστή.  Έτσι χθές το απόγευμα είχα την τύχη και το προνόμιο να πιάσω στα χέρια μου ένα από ελάχιστα υπάρχοντα μπουζούκια εκείνης της πρώιμης εποχής του σύγχρονου μπουζουκιού.

Για την εξέταση της κατάστασης του μπουζουκιού και τις κατασκευαστικές λεπτομέρειες εμπιστεύτηκα τις γνώσεις και την εμπειρία του Νίκου Φρονιμόπουλου που παραβρέθηκε στη συνάντηση με τον ιδιοκτήτη και το ιστορικό αυτό όργανο. Τον ευχαριστώ.

Λίγα λόγια για το όργανο

Πρόκειται για ένα μικρό μπουζούκι (συγκρινόμενο με τα σύγχρονα), με εμφανείς επιρροές από το μαντολίνο. Η κατασκευή του οργάνου είναι πάρα πολύ καλή και προσεγμένη. Δείχνει μάστορα με μεράκι, ικανότητες και εμπειρία. Μήκος ελεύθερης χορδής 62 cm. Μήκος σκάφους 35,5 cm. Πλάτος 23 cm. Βάθος σκάφους 14,5 cm. Έχει ένα συμπαγές (χωρίς κόντρες) και αρκετά παχύ μπράτσο με πάρα πολύ λεπτή ταστιέρα. Η ένωση του μάνικου με το καράολο έχει γίνει με την τεχνική V joint που έχει εφαρμοστεί άψογα. Στο καράολο βρίσκουμε δύο τετράδες κλειδιών που μάλιστα έχουν τοποθετηθεί ανάποδα (πιθανώς ο αρχικός ιδιοκτήτης να ήταν αριστερόχειρας).  Οι καβαλάρηδες (πάνω και κάτω) έχουν αρκετές χαρακιές και έτσι δεν είναι σαφές αν το όργανο στην αρχική του μορφή ήταν τρίχορδο ή τετράχορδο κτλ). Επίσης το προστατευτικό για την πένα φαίνεται ότι έχει αλλαχτεί γιατί δεν ταιριάζει με την υπόλοιπη αισθητική του οργάνου, είναι πολύ παχύ και σκεπάζει ένα μέρος της όμορφης ροζέτας, κάτι που δεν μπορεί να είναι μια λογική επιλογή του κατασκευαστή. Πέρα από αυτό, το όργανο δεν φαίνεται να έχει υποστεί κάποια σοβαρή επισκευή στο παρελθόν.

Η ασυνήθιστη διαίρεση της ταστιέρας μετά το 2ο τάστο

Το πιό ασυνήθιστο πάντως χαρακτηριστικό του οργάνου ήταν το εξής. Ενώ γενικά η ταστιέρα είναι διαιρεμένη με βάση την συγκερασμένη κλίμακα, μετά το 2ο τάστο έχουν προστεθεί 3 τάστα (3ο, 4ο και 5ο) ακολουθούν διαφορετική διαίρεση. Από εκεί και πέρα συνεχίζεται η διαίρεση με συγκερασμένη κλίμακα. Είναι αξιοσημείωτο επίσης ότι η “ανωμαλία” αυτή δεν υπάρχει στην επόμενη οκτάβα της ταστιέρας (μετά το 12ο τάστο)!!!.

Το καπάκι του είναι από τα πιο ωραία καπάκια που έχουμε δει σε οποιοδήποτε όργανο, με πάρα πολύ πυκνές και ίσιες βένες και σπάσιμο ακριβώς πίσω από τον καβαλάρη, με μεγάλη κλίση (13 μοίρες).

Σκάφος κελεμπέκι με τσάκιση στο καπάκι

Το σκάφος έχει έντονο μαντολινίστικο σχήμα και είναι κατασκευασμένο από κελεμπέκι (σφενδάμι) με χοντρά φιλέτα από έβενο.  Το όργανο δεν βρίσκεται σε λειτουργική κατάσταση δεδομένου ότι έχει σημαντικά προβλήματα στο καπάκι, το οποίο παρουσιάζει ανοίγματα σε αρκετά σημεία.  Η τρύπα έχει ροζέτα που αποκλείει την οπτική εξέταση του εσωτερικού, αλλά από διάφορα στοιχεία (οπτικά και ηχητικά) συμπεραίνεται θα πρέπει να έχουν ξεκολήσει κάποια καμάρια. Το μπράτσο, παρόλο ότι δεν έχει σκεβρώσει, έχει πάρει κλίση προς τα εμπρός.

Ο Κατασκευαστής

Ο Γεώργιος Χ. Ευαγγελίδης, παρόλο ότι είναι από τους γνωστούς κατασκευαστές της εποχής του, τα διαθέσιμα στοιχεία γι αυτόν (όπως άλλωστε και για τους περισσότερους παλαιούς οργανοποιούς) είναι ελάχιστα. Από το βιβλίο Geschiedenis van de mandoline (Ιστορία του μαντολίνου) του Βέλγου μαντολινίστα και κιθαρίστα Robert Janssens μαθαίνουμε τα εξής (το απόσπασμα δημοσιεύτηκε στο Ρεμπέτικο Φόρουμ):

Γεώργιος Ευαγγελίδης : Γεννήθηκε το 1860. Έμαθε την τέχνη του οργανοποιού δίπλα σε διάφορους Ιταλούς, Γερμανούς και Γάλλους οργανοποιούς. Εγκαθίσταται στην Αθήνα το 1885. Κατασκεύασε καλά βιολιά, μαντολίνα και κιθάρες. Τα μαντολίνα του δείχνουν εμφανείς Ιταλικές επιρροές και οι κιθάρες του Γαλλικές. Απέσπασε πολλά βραβεία στην Ελλάδα.

Ένα ακόμα γνωστό όργανο του ίδιου κατασκευαστή, είναι ένα  μπουζούκι του 1904 που επισκεύασε ο φίλος ερασιτέχνης οργανοποιός Γιάννης Τσουλόγιαννης. Περισσότερες λεπτομέρειες για εκείνο το μπουζούκι μπορείτε να βρείτε σε παλαιότερο άρθρο του παρόντος blog εδώ.

Yesterday I received an email (may be from Australia) from an unknown friend who owns a Stathopoulo lute built in 1912. Unfortunately the instrument is lacking the bridge. Because of the missing bridge the message was asking for photographs of Stathopoulo lute bridges.

I was busy at the moment of receiving the message, so  I decided to answer it at a later time.  For a reason I cannot understand, that message disappeared from my computer. Most probably I deleted it by accident. The bottom line is that I can’t reply directly to the unknown friend.

So, I have to apologize for the lost message and publish some pictures of Stathopoulo lutes, hopping that the sender of the message visits my blog regularly.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

These photographs have been published in the Rembetiko Forum www.rembetiko.gr by its members alk, atastos and Κώστας Σακελλαρίου respectively.

 

 

 

Τις προηγούμενες ημέρες βρέθηκα στο Ρέθυμνο της Κρήτης για οικογενειακούς λόγους. Ήταν λοιπόν μια καλή ευκαιρία να γνωρίσω τους Ρεθυμνιώτες οργανοποιούς. Με μια μικρή επίσκεψη και λίγη κουβέντα με καθένα από τους τέσσερις που τελικά είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ, νομίζω ότι πήρα μια καλή γεύση από τις οργανοκατασκευές στην πόλη αυτή της Κρήτης με την μεγάλη παράδοση στην κατασκευή της λύρας. Τους αναφέρω αλφαβητικά.

 

Μανώλης Κατσαντώνης

Βάρδα Καλέργη 38, Ρέθυμνο

Τηλέφωνο: 2831029043

Ο Μανώλης Κατσαντώνης ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια να κατασκευάζει όργανα από προσωπικό μεράκι. Σήμερα εκτός από κρητικές λύρες και λαούτα, κατασκευάζει και πολλά άλλα λαϊκά και παραδοσιακά όργανα, όπως μαντολίνα, κιθάρες, μπαγλαμάδες, τζουράδες και μπουζούκια. Κατά καιρούς πειραματίζεται με αρχαία όργανα καθώς και με “υβρίδια” όργανα δική του σχεδίασης και κατασκευής.

Το εργαστηριό του είναι στην πολυσύχναστη από τουρίστες οδό Βάρδα Καλέργη 38, στην παλαιά πόλη του Ρεθύμνου.

Ο Μανώλης Κατσαντώνης

 

Μανώλης Κεραμιανάκης

Μελισσινού 15, Ρέθυμνο

Ο Μανώλης Κεραμιανάκης έχει και αυτός το εργαστήριό του στην παλαιά πόλη του Ρεθύμνου, στην οδό Μελισσινού 15. Ασχολείται αποκλειστικά με την κατασκευή λαούτων. Μάλιστα έχει βρει ένα δικό του τρόπο να δένει τους μπερντέδες. Στη θέση του κάθε μπερντέ κάνει μια μικρή διαμπερή τρύπα στο μπράτσο κάτω από την ταστιέρα, μέσα από την οποία περνά τη μεσινέζα. Έτσι το πίσω μέρος του μπράτσου παραμένει ελεύθερο και δεν εμποδίζεται το χέρι να γλυστρά γρήγορα στο μπράτσο.

Ο Μανώλης Κεραμιανάκης

 

Γιώργος Παπαλεξάκης

Δημακοπούλου 6, Ρέθυμνο

Τηλέφωνο: 2831050842

Ο Γιώργος Παπαλεξάκης κατασκευάζει κυρίως κρητικές λύρες. Το εργαστήριό του βρίσκεται στη θέση που ήταν το εργαστήριο του θρυλικού κατασκευαστή λύρας Μανώλη Σταγάκη, στην οδό Δημακοπούλου 6, κοντά στην Μεγάλη Πόρτα της παλαιάς πόλης του Ρεθύμνου.

Συνήθως στο εργαστήριο στη οδό Δημακοπούλου βρίσκεται ο γυιός του Νίκος ο οποίος εκτός από την τέχνη του οργανοποιού που μαθαίνει από τον πατέρα του, είναι και μουσικός (λαουτιέρης). Ο Γιώργος Παπαλεξάκης μαζί με τον άλλο του γυιό, συνήθως βρίσκεται στο δεύτερο εργαστήριο στο χωριό Ατσιπόπουλο στα περίχωρα του Ρεθύμνου. Στο Ατσιπόπουλο υπάρχουν τα ηλεκτρικά εργαλεία του εργαστηρίου (κορδέλα κτλ) και γίνονται οι περισσότερες κατασκευαστικές  εργασίες στα όργανα. Στο εργαστήριο στο Ρέθυμνο γίνονται τα λούστρα και οι πωλήσεις των οργάνων.

Γιώργος & Νίκος Παπαλεξάκης (από καρτ-ποσταλ που κυκλοφορεί στο Ρέθυμνο)

 

Μανώλης Σταγάκης

Χατζημιχάλη Γιάνναρη 45, Ρέθυμνο

Τηλέφωνο: 2831030831

Ο Μανώλης Σταγάκης είναι εγγονός του θρυλικού γερό-Μανώλη Σταγάκη που μαζί με τον Γιάννη Παπαδάκη ή Καρεκλά έδωσε στην κρητική λύρα την σημερινή της μορφή (δανείστηκαν αρκετά από χαρακτηριστικά του βιολιού και του μαντολίνου), δίνοντας έτσι  μεγαλύτερες μουσικές δυνατότητες. Ο γερο-Μανώλης Σταγάκης πέθανε το 2006 σε ηλικία 92 ετών αφού πρώτα είχε διδάξει την τέχνη της οργανοποιίας, στους δύο του γυιούς, Μιχάλη και Γιάννη. Ο Μιχάλης Σταγάκης ήταν ο συνεχιστής του εργαστηρίου αφού από τη δεκαετία του  ‘70 δούλευε μαζί με τον πατέρα του. Δυστυχώς πέθανε και αυτός πολύ νωρίς το 1995 και έτσι το οργανοποιείο των Σταγάκηδων έκλεισε για μερικά χρόνια.

Ο νεαρός Μανώλης Σταγάκης (είναι 28 ετών) είναι γυιός του Μιχάλη Σταγάκη και στην ουσία μεγάλωσε ανάμεσα στα όργανα που κατασκεύαζε ο παππούς του, ο πατέρας του και ο θείος του. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του και πήρε το πτυχίο του (σχετικά με την Γεωπονία), το κρέμασε στο τοίχο του εργαστηρίου του και άρχισε και αυτός να κατασκευάζει λύρες με την μέθοδο που γνώριζαν πολύ καλά οι πρόγονοί του. Ως οργανοποιός ασχολείται αποκλειστικά με την κατασκευή της λύρας. Αρχικά το εργαστήριό του το δημιούργησε στο χωριό Καστελλάκια του Ρεθύμνου. Όμως πρίν λίγες ημέρες άνοιξε ένα νέο σύγχρονο εργαστήριο μέσα στην πόλη του Ρεθύμνου, στην οδό Χατζημιχάλη Γιάνναρη 45. Το νέο καλαίσθητο εργαστήριο  λειτουργεί και ως χώρος πολλαπλών χρήσεων, εκθετήριο και κατάστημα πώλησης τόσο των δικών του όσο και πολλών άλλων οργάνων.  Επίσης ο χώρος, μπορεί να θεωρηθεί και ως μουσείο της οικογένειας Σταγάκη, αφού σε περίοπτη θέση εκτίθεται ο παλαιός εργαστηριακός πάγκος του παππού, διάφορα παλαιά εργαλεία, καθώς και φωτογραφίες από την ιστορία των Σταγάκηδων.

Ο Μανώλης Σταγάκης

Ο οργανοποιός Βασίλης Κελεσίδης που ζει και εργάζεται στη Λάρισα, έκανε μια μεγάλη ανανέωση στο site που διατηρεί. Το νέο site είναι πολύ καλαίσθητο και έχει πάρα πολλές φωτογραφίες από όργανα που κατασκευάζει.

Μια καινοτομία του είναι ότι μέσα στο site έχει δημιουργηθεί και ένα blog στο οποίο θα αναλύονται διάφορα γενικότερα θέματα που αφορούν στα μουσικά όργανα, που ο οργανοποιός θεωρεί ότι θα πρέπει να τα γνωρίζουν οι μουσικοί.

Aξίζει να επισκευθείτε και την υποσελίδα με τις επισκευές, όπου εκτός των άλλων υπάρχουν πολλές φωτογραφίες από την αποκατάσταση ενός σχεδόν κατεστραμένου μπουζουκιού του οίκου Σταθόπουλου, κατασκευής Οκτωβρίου του 1919.

Στοιχεία επικοινωνίας:

Βασίλης Κελεσίδης

Βραΐλα Αρμένη 17 & Καραθάνου 66

Λάρισα ΤΚ 41222

Τηλέφωνο: 2410 258352

Web: http://www.kelesidis.eu/

Email: kelesidisv@me.com

Οι αδελφοί Απαρτιάν (Κρικόρ και Αρίς) έγραψαν μια λαμπρή σελίδα στην Ελληνική οργανοποιία και ιδιαίτερα οι λαϊκές τους κιθάρες αποτελούν σήμερα συλλεκτικά όργανα.

Το blog Έλληνες Οργανοποιοί” έχει αναφερθεί στο παρελθόν αρκετές φορές στους αδελφούς Απαρτιάν. Για μια αρκετά λεπτομερή περιγραφή της ιστορίας των αδελφών Απαρτιάν, μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Χθές, δημοσιεύτηκαν στο φόρουμ Noiz μια σειρά από φωτογραφίες από μια κιθάρα του Γρηγόρη Απαρτιάν κατασκευασμένη το 1954. Τις αναδημοσιεύουμε εδώ για να τις δούνε όσο το δυνατό περισσότεροι φίλοι της λαϊκής οργανοποιίας. Βέβαια, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι απ’ όσο μπορεί να κρίνει κανείς από τις φωτογραφίες και έχοντας δει και άλλα όργανα των αδελφών Απαρτιάν, φαίνεται ότι το μαύρο χρώμα καθώς και οι ζωγραφιές στο καπάκι, έχουν γίνει εκ των υστέρων και όχι από τον κατασκευαστή.

Βαγγέλης Παναγιώτου 4

Ο οργανοποιός Βαγγέλης Παναγιώτου έχει επιλέξει να ζει στη Νίσυρο. Η σελίδα του στο Myspace τον συνδέει  με τον ευρύτερο κόσμο. Όπως γράφει, στη Νίσυρο «έχω το εργαστήριο, το σπίτι μου και πολλά από τα ονειρά μου».

Βαγγέλης Παναγιώτου 1

Όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες που υπάρχουν στη σελίδα του, τα όργανα που κατασκευάζει είναι πανέμορφα και ιδιαίτερης αισθητικής αφού συνδυάζει την οργανοποιία με με την ξυλογλυπτική. Τα σχέδια από τα ξυλόγλυπτα μέρη τα σχεδιάζει ο φίλος του δάσκαλος του χωριού.  Ο Βαγγέλης Παναγιώτου ήταν μαθητής των αδελφών Κουκουρίγκου.

Η σελίδα του στο Myspace είναι:

http://www.myspace.com/vagelis_panagiotou

Στο ηλεκτρονικό περιοδικό TAR που ως γνωστό διευθύνει ο Νότης Μαυρουδής, δημοσιεύτηκε  άρθρο για τον οργανοποιό Νίκο Φρονιμόπουλο.

FRONIMOPOULOS-tAr (4)

Το άρθρο που μπορείτε να το βρείτε εδώ , είναι του μόνιμου συνεργάτη του TAR Νικόλα Τσαφταρίδη.

Περισσότερα στοιχεία για τον Νίκο Φρονιμόπουλο είχαν δημοσιευτεί παλαιότερα και στο δικό μας blog και μπορείτε να τα βρείτε εδώ.

Για περαιτέρω επαφή με τον Νίκο Φρονιμόπουλο και το έργο του ρίξτε και μια ματιά στα τεύχη του ηλεκτρονικού περιοδικού «Η ΚΛΙΚΑ«.

Στατιστικά Blog

  • 725,477 Επισκέψεις
visitor stats

Συμμετέχετε στον εμπλουτισμό του Blog

Γράψτε τα σχόλιά σας ή στην περίπτωση που θέλετε να γράψετε κάποιο άρθρο με πληροφορίες για τους Έλληνες Οργανοποιούς, επικοινωνήστε μαζί μας. Κάθε πληροφορία που πλουτίζει τις γνώσεις μας για τους Έλληνες οργανοποιούς (παλαιούς και σύγχρονους), είναι πολύτιμη. Π. Καγιάφας Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: p.kagiafas παπάκι gmail.com

a

Ιουνίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930