You are currently browsing the tag archive for the ‘βιολί’ tag.

Ο κατασκευαστής βιολιών Ιωάννης Βούλγαρης μας ενημέρωσε ότι θα παρουσιάσει τά όργανα που κατασκευάζει σε έκθεση που θα πραγματοποιηθεί στη Νάξο από 7 έως 17 Αυγούστου 2014.

poster_bulgari_violins

Η Έκθεση θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο της πρώην Σχολής Ουρσουλίνων στο Κάστρο της Νάξου.

Περισσότερες πληροφορίες στο https://www.facebook.com/events/613132778801726

Advertisements
Ο Λάζαρος Ψυλλάκης στο εργαστήριό του το 1975

Ο Λάζαρος Ψυλλάκης στο εργαστήριό του το 1975

Ο Λάζαρος Ψυλλάκης γεννήθηκε στην Πόλη γύρω στα 1900. Η ακριβής ημερομηνία δεν είναι γνωστή γιατί τα πραγματικά στοιχεία έμειναν (μαζί με πολλά άλλα) πίσω, εκεί στην Πόλη. Πάντως το πιστοποιητικό του θανάτου του γράφει ότι γεννήθηκε το έτος 1899.

Η προσφυγιά τον βρήκε φαντάρο στον Τούρκικο Στρατό. Μέσα στην γενικότερη αναταραχή και με το επιπλέον στοιχείο ότι την εποχή εκείνη είχε πέσει χολέρα στα στρατόπεδα, το 1922 ο Λ. Ψυλλάκης μπήκε σε ένα πλοίο της γραμμής, προσποιήθηκε τον πλανόδιο μουσικό παίζοντας βιολί και κατάφερε να ξεφύγει από τους ελέγχους.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Ψυλλόπουλος αλλά το άλλαξε σε Ψυλλάκης όταν ήλθε στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τους δικούς του το έκανε για να αποτινάξει από πάνω του τον χαρακτηρισμό «τουρκόσπορος» που θεωρούσε ότι συνόδευε την κατάληξη «–όπουλος». Η οικογένειά του δεν είχει σχέση με την οργανοποιία. Ο πατέρας του Βασίλης είχε καταγωγή από την Καππαδοκία και ήταν αρκετά εύπορος. Ασχολείτο στην Κωνσταντινούπολη με την κατασκευή οικοδομών. Εκτός από τον Λάζαρο είχε δύο ακόμα παιδιά τον Βαγγέλη και την Μαρία που ήλθαν επίσης ως πρόσφυγες στη Ελλάδα. Με την έλευσή τους στην Αθήνα (μαζί με την μητέρα τους Μαρία που ήλθε αργότερα) η οικογένεια εγκαταστάθηκε αρχικά σε μια προσφυγική παράγκα στο Περιστέρι. Ο πατέρας έμεινε πίσω στην Κωνσταντινούπολη όπου και πέθανε. Αντίθετα ο Λάζαρος δεν ξαναγύρισε ποτέ πίσω στην Πόλη.

Σε νεαρή ηλικία διερμηνέας στον τουρκικό στρατό

Σε νεαρή ηλικία διερμηνέας στον τουρκικό στρατό

Ο Λάζαρος Ψυλλάκης ήταν μορφωμένος και είχε αποφοιτήσει από τη «Μεγάλη του Γένους Σχολή». Μιλούσε πέντε γλώσσες. Εκτός από τα Ελληνικά μιλούσε άπταιστα Γερμανικά, Γαλλικά και Τούρκικα. Επίσης μιλούσε και αγγλικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακριβώς επειδή ήταν μορφωμένος και πολύγλωσσος, σε πολύ μικρή ηλικία (γύρω στα 15 του χρόνια) τον είχε χρησιμοποιήσει ο Τούρκικος Στρατός ως διερμηνέα.

Οργανοποιός έγινε από μεράκι και αγάπη για το βιολί. Θα πρέπει να έμαθε την τέχνη μόνος του, με το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του να στρέφεται στην κατασκευή και επισκευή των οργάνων της οικογένειας του βιολιού. Λόγω της πολυγλωσσίας του μπορούσε να μελετά τη διεθνή βιβλιογραφία της οργανοποιίας. Αργότερα (όπως αναφέρει ο ίδιος σε συνέντευξή του στο περιοδικό Φαντάζιο το 1975) σπούδασε οργανοποιία για λίγο καιρό στην Βιέννη όπου και ειδικεύτηκε στις επισκευές εγχόρδων. Στις διηγήσεις του έλεγε ότι το εργαστήριό του στην Πόλη ήταν στην περιοχή Τσαρσί (Καπαλί Τσαρσί;), κοντά στο εργαστήριο του Μανώλη Βενιού.

Με τη μητέρα του τη σύζυγό του και το γυιό του στην Ακρόπολη πριν από τον πόλεμο

Με τη μητέρα του, τη σύζυγό του και το γυιό του στην Ακρόπολη πριν από τον πόλεμο

Όταν ήλθε στην Ελλάδα, με τα λίγα χρήματα και τα εργαλεία που κατάφερε να φέρει μαζί του, έφτιαξε ένα μικρό εργαστήριο σε μια σοφίτα στην οδό Σαπφούς (πάροδος της οδού Πειραιώς που βγαίνει στην Πλατεία Ωδείου), στο κέντρο της Αθήνας. Εκτός από τα βιολιά επισκεύαζε και κατασκεύαζε και άλλα όργανα όπως μαντολίνα και κιθάρες. Οι πρώτοι του πελάτες ήταν βέβαια οι συμπατριώτες του πρόσφυγες μουσικοί. Για να επεκτείνει το πελατολόγιό του πήγαινε στο Καφενείο των Μουσικών που τότε ήταν στην οδό Αθηνάς και έτσι γρήγορα έγινε γνωστός για τις ικανότητές του και οι δουλειές με τον καιρό πήγαιναν όλο και καλύτερα.

Γύρω στα 1930 έφτιαξε ένα εργαστήριο στην Πλατεία Ωδείου 2 και αργότερα στην οδό Πειραιώς 26. Όταν ξεκίνησε ο  Πόλεμος και η κατοχή αναγκάστηκε να κλείσει το εργαστήριο. Ένα μέρος των εργαλείων του το μετέφερε στο σπίτι του στην Αγία Μαρίνα Ηλιούπολης όπου συνέχισε να δουλεύει, ενώ ένα σημαντικό μέρος του εξοπλισμού του εργαστηρίου έμεινε στο υπόγειο της Πειραιώς 26.

Την συγκεκριμένη ταμπέλα στο εσωτερικό των οργάνων την χρησιμοποιούσε για πάρα πολλά χρόνια

Η συγκεκριμένη ταμπέλα στο εσωτερικό των οργάνων  χρησιμοποιήθηκε για πάρα πολλά χρόνια παρά την μετακίνηση του εργαστηρίου σε άλλες διευθύνσεις

Στη διάρκεια του πολέμου για να τα βγάλει πέρα έκανε και διάφορες άλλες δουλειές. Για παράδειγμα δούλεψε ως «τραμβαγέρης» (υπάλληλος εισπράκτορας) στα τραμ. Μάλιστα πήγαινε με τα πόδια από την Ηλιούπολη, μέχρι την Καλλιθέα που ήταν το αμαξοστάσιο. Για να αποφύγει αυτό το ατέλειωτο περπάτημα άφησε τα τραμ και κάποια στιγμή δούλεψε στο Καλυκοποιείο. Αλλά και από εκεί αναγκάστηκε να φύγει όταν ανακαλύφθηκε ότι γινόταν σαμποτάζ από κάποιον που είχε συστήσει ο ίδιος για δουλειά στο Καλυκοποιείο. Για αρκετό διάστημα κρυβόταν σε εργαστήριο του Φίλιππου Νάκα (ιδρυτή του γνωστού μουσικού οίκου). Αργότερα έγιναν και συγγενείς αφού ο Φίλιππος Νάκας βάφτισε τον εγγονό του Λάζαρο (παιδί του γιου του, Γιώργου Ψυλλάκη)

Στο εργαστήριο του σπιτιού του στον Υμηττό

Στο εργαστήριο του σπιτιού του στον Υμηττό

Μετά την Ηλιούπολη εγκαταστάθηκε στον Υμηττό. Εκεί στην οδό Μεσολογγίου 2 είχε το εργαστήριό του μέχρι το 1956, οπότε ξαναγύρισε στο κέντρο της Αθήνας στην οδό Μαυρομιχάλη 56. Στη συνέχεια γύρω στα 1960 πήγε στην οδό Κωλέτη 2 (γωνία με την Ζωοδόχου πηγής) το οποίο διατήρησε μέχρι τη συνταξιοδότησή του.  Για λίγα χρόνια ακόμα δούλεψε και στο τελευταίο του σπίτι στο οποίο είχε μετακομίσει εν τω μεταξύ, εκεί δίπλα, στην οδό Μάνης στα Εξάρχεια.

Ως οργανοποιός είχε για βασική και κύρια δραστηριότητά του, την κατασκευή και επισκευή οργάνων της οικογένειας του βιολιού. Στη γενιά του ο Λ. Ψυλλάκης ήταν ίσως ο μοναδικός τεχνίτης βιολιών και από το εργαστήριο του πέρασαν για συντήρηση σχεδόν όλα τα όργανα των συμφωνικών ορχηστρών της Ελλάδας. Επίσης, στην συνέντευξη του 1975 αναφέρει ότι τα 2/3 των οργάνων που κατασκεύασε πουλήθηκαν στο εξωτερικό.

Μπροστά στο εργαστήριο της Μαυρομιχάλη 56

Μπροστά στο εργαστήριο της Μαυρομιχάλη 56

Βέβαια, ανάλογα με τις ανάγκες και τη ζήτηση της κάθε εποχής, το εργαστήριο κατασκεύαζε και άλλα όργανα όπως κιθάρες και μαντολίνα (μέχρι και μπάντζο). Στην Κατοχή μάλιστα κατασκεύασε αρκετά μαντολίνα για τους Ιταλούς . Όμως, παρά την μεγάλη ζήτηση, ο ίδιος αρνιόταν κατηγορηματικά να κατασκευάσει μπουζούκια και γενικά δεν συμπαθούσε αυτό το όργανο. (Στην πραγματικότητα κάποτε έφτιαξε ένα και μοναδικό μπουζούκι). Λέγεται ότι ακόμα και ο Μάρκος Βαμβακάρης μαζί με τον Στράτο που είχαν ακούσει ότι ήταν καλός μάστορας, είχαν περάσει και από το εργαστήριό του ζητώντας του να τους φτιάξει καλά μπουζούκια. Αλλά αυτός αρνήθηκε.

Παντρεύτηκε το 1928 και απέκτησε τρία παιδιά. Τον Γιώργο (1933), τον Νικία (1940) και την Τριανταφυλλιά. Ο Γιώργος Ψυλλάκης από πολύ μικρός και για πολλά χρόνια δούλεψε μαζί με τον πατέρα του ως οργανοποιός. Μάλιστα διηγείται ότι παιδί ακόμα (ήταν δεν ήταν 12 χρονών) πήγε με τα πόδια από τον Υμηττό μέχρι τη Λεωφ. Αλεξάνδρας, για να παραδώσει (μέσα σε ένα τσουβάλι) μια παρτίδα από 11 μαντολίνα που είχαν κατασκευάσει για το Αναμορφωτήριο Θηλέων που ήταν πίσω από το Γήπεδο του Παναθηναϊκού. Ο Νικίας Ψυλλάκης έγινε χρυσοχόος με παράλληλο πάθος την συλλογή σπάνιων δίσκων γραμμοφώνου, παλαιών ραδιοφώνων και γραμμοφώνων.

Ο Λάζαρος Ψυλλάκης πέθανε στις 27/10/1986 σε νοσοκομείο των Αθηνών από βαρύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Υ.Γ.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τους κυρίους Γιώργο και Νικία Ψυλλάκη για την προθυμία τους να μου διηγηθούν την ιστορία της οικογένειας Ψυλλάκη και να μου εμπιστευθούν πολύτιμα στοιχεία από το αρχείο τους. Επίσης ευχαριστώ ιδιαίτερα τον Λάζαρο Γ. Ψυλλάκη για την συνεχή υποστήριξη στη συλλογή των στοιχείων και των φωτογραφιών και το φιλόξενο σπίτι του όπου έγιναν οι συνεντεύξεις.

Από αριστερά Γιώργος, Λάζαρος (γιός του Γιώργου) και Νικίας Ψυλλάκης

Από αριστερά Γιώργος, Λάζαρος (γιός του Γιώργου) και Νικίας Ψυλλάκης

Με την μεταφορά και των τελευταίων στοιχείων (σελίδα «Οργανοποιοί εκτός Ελλάδας«) ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση της αναμόρφωσης του blog. Όλα τα στοιχεία των οργανοποιών από το αρχείου Excel έχουν πλέον μεταφερθεί στις αντίστοιχες νέες σελίδες του blog. Λόγω της μεγαφοράς αυτής, αφαιρέθηκε η σελίδα «Ιστοσελίδες οργανοποιών» που περιείχε μόνο τους οργανοποιούς που διέθεταν ιστοσελίδα στο internet, αφού τα στοιχεία αυτά εμπεριέχονται στις νέες σελίδες.

Η διανομή των στοιχείων μέσω του αρχείου Excel είχε το βασικό μειονέκτημα ότι η ενημέρωσή του γινόταν κατά αραιά χρονικά διαστήματα και ο κατάλογος εν τω μεταξύ ήταν παρωχημένος ως προς τα στοιχεία που είχαν αλλάξει. Με την δημοσίευση και ανάρτηση όλων των στοιχείων online η ενημέρωση θα είναι διαρκής.

Κατόπιν αυτού παύει και η ανάγκη ύπαρξης του αρχείου. Απομένει μόνο η αγγλική έκδοση για αυτούς που τη χρειάζονται.

Παρόλο ότι έγινε προσπάθεια να μεταφερθούν ορθά όλα τα στοιχεία, είναι δυνατόν να υπάρχουν κάποια επι μέρους σφάλματα, τα οποία ευελπιστούμε με τη βοήθειά σας θα διορθωθούν εν καιρώ. Με την ευκαιρία της μεταφοράς ελέγξαμε και όλα τα link από τα site των οργανοποιών. Διαπιστώσαμε ότι μερικά από αυτά δεν λειτουργούν ή δεν υπάρχουν πλέον. Επειδή δεν γνωρίζουμε αν αυτό είναι προσωρινό (π.χ. κάποια αναβάθμιση) ή μόνιμο, αποφασίσαμε να τα διατηρήσουμε όπως έχουν. Θα τα διαγράψουμε σε λίγο καιρό εφόσον διαπιστωθεί ότι συνεχίζουν να μην αντιστοιχούν σε κάποια ενεργή ιστοσελίδα.

Ολοκληρώθηκε η μεταφορά των στοιχείων του καταλόγου των οργανοποιών που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα (πλήν Αττικής, Θεσσαλονίκης και Κρήτης), στη νέα σελίδα «Οργανοποιοί-Υπόλοιπη Ελλάδα«.

Έτσι έχουν μεταφερθεί πλέον σχεδόν όλα τα στοιχεία του Καταλόγου των Σύγχρονων Ελλήνων Οργανοποιών που μέχρι τώρα υπήρχε με την μορφή του αρχείου Excel. Απομένει μόνο να μεταφερθούν τα στοιχεία που αφορούν σε Έλληνες οργανοποιούς που ζουν και εργάζονται σε διάφορες χώρες ανά τον κόσμο, εκτός της Ελλάδας. Η μεταφορά αυτών των στοιχείων θα πραγματοποιηθεί ίσως και σήμερα.

Μετά από αυτό παύει πλέον η αναγκαιότητα του ξεχωριστού αρχείου και η ενημέρωση των στοιχεών θα γίνεται άμεσα στις αντίστοιχες σελίδες του blog ώστε αυτές να είναι πάντοτε online και να περιέχουν τις τελευταίες γνωστές πληροφορίες για κάθε ένα οργανοποιό.

Στο πλαίσιο της αναμόρφωσης του blog ενημερώθηκε και η σελίδα με τους οργανοποιούς της Θεσσαλονίκης.

Όλα τα στοιχεία του καταλόγου των οργανοποιών της Θεσσαλονίκης έχουν πλέον μεταφερθεί στην σελίδα αυτή και έτσι στο εξής η ενημέρωση των στοιχείων θα είναι διαρκής.

Έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για να κάνουμε μερικές αλλαγές στο blog με στόχο την καλύτερη λειτουργικότητα και την ευκολότερη προσβασιμότητα των στοιχείων.

Η πρώτη σημαντική αλλαγή είναι ότι τα στοιχεία του αρχείου Excel «Κατάλογος των Σύγχρονων Ελλήνων Οργανοποιών» σιγά – σιγά μεταφέρονται online σε σελίδες που εμφανίζονται στο πάνω μέρος του blog και θα μπορεί κάποιος να τις επιλέξει άμεσα.

Oι σελίδες που κατασκευάζονται είναι περίπου αντίστοιχες με τα επιμέρους αρχεία του υπάρχοντος καταλόγου των οργανοποιών, ήτοι:

– Οργανοποιοί Αττικής
– Οργανοποιοί Θεσσαλονίκης
– Οργανοποιοί Υπόλοιπης Ελλάδας
– Οργανοποιοί εκτός Ελλάδας

Ήδη έχει γίνει η επεξεργασία και έχουν δημοσιευτεί τα στοιχεία για τους οργανοποιούς της Αττικής. Για τη Θεσσαλονίκη, την υπόλοιπη Ελλάδας και τους οργανοποιούς εκτός Ελλάδας, αυτό θα γίνει σταδιακά τις επόμενες ημέρες. Η εργασία που απαιτείται είναι μεγάλη και χρονοβόρα. Γιαυτό δεν ήταν δυνατόν να γίνει η δημοσίευση των στοιχείων όλων των σελίδων ταυτόχρονα.

Όταν τις επόμενες μέρες θα ολοκληρωθεί η μεταφορά των στοιχείων από τους πίνακες στις αντίστοιχες σελίδες θα πάψει να υπάρχει η ανάγκη για ξεχωριστό αρχείο Excel (ίσως διατηρηθεί το ξενόγλωσσο) μιας και όλες οι πληροφορίες που περιέχει θα είναι προσβάσιμες κατευθείαν μέσα από το blog. Αυτό θα διευκολύνει και στην άμεση και διαρκή ενημέρωση των στοιχείων, ώστε να είναι πάντα επίκαιρα. Επίσης θα καταργηθεί και η υπάρχουσα σελίδα «Ιστοσελίδες οργανοποιών», αφού στις νέες σελίδες θα εμφανίζονται πλέον τα στοιχεία για όλους τους οργανοποιούς, είτε έχουν ιστοσελίδα, είτε όχι.

Μια άλλη σημαντική αλλαγή που σκιεφτόμαστε (ίσως γίνει σε επόμενη φάση), είναι να δημιουργηθούν επιμέρους θεματικές σελίδες, για να συγκεντρωθούν τα αντίστοιχα στοιχεία σε ένα μέρος, ώστε να είναι άμεσα προσβάσιμα. Μια τέτοια θεματική σελίδα θα μπορούσε να είναι εκείνη για τους παλαιούς οργανοποιούς, στην οποία να περιλαμβάνονται όλα τα δημοσιευμένα ιστορικά στοιχεία που σήμερα είναι διασκορπισμένα στα αρχεία των δημοσιεύσεων των προηγούμενων μηνών.

Ελπίζουμε οι αλλαγές να διευκολύνουν τους επισκέπτες το blog. Είμαστε βέβαια ανοιχτοί σε κάθε πρόταση ή παρατήρηση που θα βελτίωνε ακόμα περισσότερο την λειτουργικότητα του blog.

Με την ευκαιρία θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους και σε όλες ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ! ΚΑΛΗ και ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

O Sebastian Seixas γεννήθηκε στην πόλη Orleans της Γαλλίας το 1974 και σπούδασε οργανοποιία στη σχολή Ecole Nationale de Lutherie στην πόλη Mirecourt από το 1989 μέχρι το 1994. Αφού εργάστηκε για δύο χρόνια στην Orleans κατόπιν πήγε για λίγο και δίδαξε οργανοποιία στο Μαρόκο. Όμως από το 1997 είναι εγκατεστημένος στην Αθήνα και κατασκευάζει και συντηρεί όργανα της οικογένειας του βιολιού.

Τα στοιχεία επικοινωνίας με τον Sebastien Seixas είναι:

Δημητρίου Σούτσου 10
Πλατεία Μαβίλη, Αθήνα

Τηλ: 210 6450936
Site: http://sebastienseixas.com/
Email: sebastien@sebastianseixas.com

Ο Δημήτρης Καραογλάνης ξεκίνησε να κατασκευάζει παραδοσιακά μουσικά όργανα στις Σέρρες (Η μεγάλη παρέα της ΝΕΛΕ Σερρών έβγαλε αρκετούς επαγγελματίες οργανοποιούς). Συνέχισε για μερικά χρόνια στην περιοχή του Βόλου με τη μελέτη του σαντουριού και τελικά τα τελευταία χρόνια αφιερώθηκε στην μελέτη και κατασκευή οργάνων της οικογένειας του βιολιού.

Σήμερα διατηρεί στη Θεσσαλονίκη ένα πολύ ωραίο εργαστήριο κατασκευής και συντήρησης οργάνων της οικογένειας του βιολιού, που λειτουργεί και ως χώρος έκθεσης. Πρόσφατα απέκτησε τον δικό του ιστότοπο στο Internet.

Η διεύθυνση είναι www.violino.gr

Το εργαστήριο βρίσκεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης:
Ισαύρων 7
54622 Θεσσαλονίκη
τηλ:2310512286

Καλορίζικο λοιπόν το site και ευχαριστούμε το φίλο που μας ενημέρωσε σχετικά.


Ο Νίκος Φρονιμόπουλος δεν είναι από τις συνηθισμένες περιπτώσεις οργανοποιών. Αν και γιος οδοντογιατρού, δεν επέλεξε τον εύκολο δρόμο να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, με την έτοιμη πελατεία. Φοίτησε σε ένα από τα καλύτερα σχολεία της Αθήνας όπου και κόλλησε το μικρόβιο του θεάτρου. Στη συνέχεια αφού τελείωσε μια από τις καλύτερες θεατρικές σχολές (Πέλου Κατσέλη) στον δρόμο τον κερδίζει η μουσική. Έμαθε βιολί και παραδοσιακό τρίχορδο μπουζούκι (με τον παλιό μπουζουξή Θανάση Μπάστα «Συριανό») και εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως επαγγελματίας μουσικός αλλά και ως δάσκαλος μουσικής διδάσκοντας τρίχορδο μπουζούκι (Κάρυστος, Μύκονος 1999 – 2005).


Παράσταση Γ. Χουβαρδά «Ο Αλέκος με τα κυδώνια», 1978. Ο Ν. Φρονιμόπουλος μπροστά παίζει βιολί, αμέσως μετά ο Τζίμης Πανούσης παίζει κιθάρα. Στο μπουζούκι ο Ν.Δασκαλοθανάσης. Στη σκηνή, ο Γιάννης Χουβαρδάς, Τάκης Σαρρής, Μίνα Αδαμάκη και Νίκος Αρμάος.

‘Όμως παράλληλα με όλα αυτά ξεκίνησε το 1975 η μεγάλη του αγάπη η οργανοποιία. Ξεκίνησε ως αυτοδίδακτος κατασκευάζοντας αρχικά ένα αυτοσχέδιο τζουρά, χρησιμοποιώντας ηχείο μια νεροκολοκύθα που χρησιμοποιούσε ο πατέρας του στο ψάρεμα. Το όργανο είχε τόση επιτυχία που ένα χρόνο μετά, ο παλιός ρεμπέτης Γ. Μουφλουζέλης του προτείνει ανταλλαγή με τον μπαγλαμά του! Πρώτα του εργαλεία ήταν ένα κουζινομάχαιρο (Σ.Σ. το έχει και το χρησιμοποιεί ακόμα), σπάγκος, η εγκυκλοπαίδεια του Ελευθερουδάκη (ως σφιγκτήρας) και το οδοντοτεχνικά εργαλεία του πατέρα του. Σημειωτέον ότι ο πατέρας ήταν από τους τελευταίους οδοντιάτρους που έκαναν όλη την προσθετική οδοντοτεχνική εργασία μόνοι, σε εργαστήριο που διατηρούσε στο σπίτι του. Λίγο αργότερα αρχίζει να κατασκευάζει όργανα για φίλους ενώ ταυτόχρονα έπαιζε μπουζούκι σε ταβερνάκια, παράλληλα με τη φοίτησή του στη Δραματική Σχολή του Κατσέλη.


Στο εργαστήριό του το 2006 κρατώντας ένα αντίγραφο του ταμπουρά του Μακρυγιάννη. Φωτογραφία Π. Καγιάφας

Με τον καιρό γνώρισε από κοντά τη δουλειά πολλών από τους παλιότερους μαστόρους αφού πέρασε από εργαστήρια όπως του Νίκου Γέρου και του Νίκου Στασινού. Παράλληλα η ξένη βιβλιογραφία τον βοήθησε να βελτιώσει τις τεχνικές του στην κατασκευή των λαουτοειδών και του βιολιού. Παρακολούθησε σεμινάρια για τα βερνίκια, την τεχνολογία των υλικών και την Ακουστική των μουσικών οργάνων. Κατασκεύασε το πρώτο του βιολί το 1994, ακολουθώντας τις αρχές της Ιταλικής Σχολής. Μάλιστα το καλοκαίρι του 1997 γνώρισε από κοντά στην Πάρμα τον Renato Scrollavezza, ένα από τους σημαντικότερους Maestro Luthier του αιώνα μας.


Μπουζούκια κατασκευής Ν. Φρονιμόπουλου (2005 και 1977). Όλα τα μέρη είναι κατασκευασμένα από τον ίδιο. Ακόμα και την ταμπελίτσα στο εσωτερικό των οργάνων την κάνει με το χέρι, με πενάκι και σινική μελάνη.

Μέχρι σήμερα έχει κατασκευάσει περισσότερα από 250 όργανα της οικογένειας του λαούτου (μπουζούκια, λαούτα, ούτια κτλ) και του βιολιού. Τα όργανά του διακρίνονται για την τεχνική τους αρτιότητα και την υψηλή τους αισθητική, ακολουθώντας τις αρχές και τη δεοντολογία της Καλλιτεχνικής Οργανοποιίας. Το 1994 αποκαθιστά λειτουργικά τον ταμπουρά του Στρατηγού Μακρυγιάννη, ενώ λίγο αργότερα ανακαλύπτει τον κατασκευαστή του οργάνου αυτού, στην περίφημη ζωγραφιά του Martinus Rørbye (1803-1948 ) που απεικονίζει τον οργανοποιό Λεωνίδα Γάϊλα να δουλεύει στο εργαστήριό του στην Αθήνα του 1835. Δημοσίευσε την ανακάλυψή του αυτή στο περιοδικό «Δίφωνο» (Οκτώβρης 1998 ). Ως ανήσυχο πνεύμα, αρχίζει να συλλέγει υλικό για την έκδοση μονογραφίας για την Οργανοποιία της εποχής εκείνης και την ιδιαίτερη τεχνική κατασκευής των ταμπουράδων από τον Λεωνίδα Γάϊλα (ΣΣ. έχει ολοκληρωθεί και αναμένουμε όλοι με ανυπομονησία να εκτυπωθεί) .


Χορδιέρα μπουζουκιού και καβαλάρης λαούτου. Οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά

Έχει κάνει εργασίες συντήρησης σε αρκετά όργανα της Συλλογής Φοίβου Ανωγειανάκη του Μουσείου Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων. Δίδαξε κατασκευή οργάνων στο σεμινάριο «Ένηχα 91» (ΙΕΜΑ, Αθήνα 1991). Εδώ και 15 χρόνια συλλέγει στοιχεία και μελετά τους τρόπους δόνησης των λαουτοειδών (modes) και την εξέλιξή τους στην διαδικασία της κατασκευής (Παρουσίαση στη «Διεθνή Συνάντηση για τα Λαϊκά Μουσικά Όργανα», Καστοριά 2001). Το τελευταίο του άρθρο γύρω από το θέμα αυτό μπορείτε να το διαβάσετε στο 7ο τεύχος ( Φεβρουάριος 2008 ) του διαδικτυακό περιοδικού «Η Κλίκα«.


Καράολο μπουζουκιού – καράολο λαούτου – ροζέτα λαούτου

Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη και Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Καλλιτεχνικής Οργανοποιίας, μέσα από τον οποίο έγινε προσπάθεια να αναβαθμιστεί και να αναγνωριστεί η τέχνη της οργανοποιίας, με τη θέσπιση αντίστοιχων κανόνων δεοντολογίας. Σήμερα ζει και εργάζεται στα Λεγραινά Λαυρεωτικής.

τηλ. 2292051013 και 6946723804

blog: fronik.wordpress.com

email: fronik@otenet.gr).

Στατιστικά Blog

  • 736,347 Επισκέψεις
visitor stats

Συμμετέχετε στον εμπλουτισμό του Blog

Γράψτε τα σχόλιά σας ή στην περίπτωση που θέλετε να γράψετε κάποιο άρθρο με πληροφορίες για τους Έλληνες Οργανοποιούς, επικοινωνήστε μαζί μας. Κάθε πληροφορία που πλουτίζει τις γνώσεις μας για τους Έλληνες οργανοποιούς (παλαιούς και σύγχρονους), είναι πολύτιμη. Π. Καγιάφας Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: p.kagiafas παπάκι gmail.com

a

Σεπτεμβρίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930